Zapracowana Maria Skłodowska-Curie

Największą frajdę przyniosło mi odkrywanie śladów Marie Skłodowskiej-Curie. Zaprowadziły mnie one do zacisznych kątów wspaniałej biblioteki oraz monumentalnych wnętrz i labiryntów podziemi francuskiego mauzoleum. Ale po kolei.

Maria Skłodowska-Curie przybyła do Paryża w 1891 roku mając 24 lata. Tutaj się kształciła i osiągnęła największe sukcesy naukowe wespół z mężem Pierrem. Przeprowadzała się wielokrotnie, podobnie jak Chopin. Od 1912 roku do końca życia mieszkała na Île Saint-Louis czyli Wyspie Świętego Ludwika – tej samej na której znajduje się Biblioteka Polska. Jej dom jest dosłownie po drugiej stronie ulicy. Była już wtedy uznanym naukowcem światowej rangi, podwójną zdobywczynią Nagrody Nobla. To tłumaczy jakim sposobem mogła sobie pozwolić na mieszkanie w takiej okolicy. Wyobraźcie sobie, że wychodzicie rano z domu by kupić bagietkę na śniadanie (choć w przypadku Marii to prędzej na poranną przejażdżkę rowerem) – przed Wami rozciągają się wody Sekwany, a po prawej stronie widzicie Katedrę Notre Damme oświetloną promieniami porannego słońca. Taki zwykły czwartkowy poranek.

Dom Curie

Pierwszy budynek po lewej stronie to Biblioteka Polska w Paryżu, natomiast w pierwszym budynku po prawej stronie znajdowało się mieszkanie Marii Skłodowskiej-Curie

Skłodowska-Curie wywarła zdecydowanie duży wpływ na środowisko paryskie. Znajduje się tu ulica imienia jej oraz jej męża (Rue Pierre-et-Marie-Curie), także uniwersytet ich imienia. Z inicjatywy Marii powstał Instytut Radowy, który funkcjonuje do dziś (obecnie Institut Curie) i znajduje się na 26 Rue d’Ulm. Jest to prywatna fundacja non-profit, która zajmuje się prowadzeniem badań oraz kształceniem młodych naukowców w dziedzinie biofizyki, biologii komórki i onkologii. W 2010 Instytut połączył się ze szpitalem onkologicznym Centrum René Hugenin. Insytut Curie utrzymuje się w połowie z dotacji państwowych i w połowie z darowizn. Wy także możecie ją wesprzeć i wspomóc badania m.in. nad leczeniem nowotworów! Więcej informacji znajdziecie na stronie: Institut-Curie Support-Us.

Instytut radu 2

I Wy możecie wesprzeć badania nad leczeniem nowotworów! Szczegóły tutaj: Institut-Curie Support Us

Przy Instytucie znajduje się też muzeum poświęcone rodzinie Curie. Niestety, kiedy tam byłam muzeum było nieczynne ze względu na przerwę wakacyjną (czyli podobnie jak Biblioteka Polska – prawdziwy pech). Pozostało mi więc tylko przypatrzeć się z bliska graffiti-portretowi Marii, które znajduje się przy ulicy Rue d’Ulm na ścianie bloku Instytutu. Zawsze to coś.

Marie Curie Graffiti in Paris

Miło przypatrzeć się Marii z bliska

Prawdziwą gratką było wejście do biblioteki Sainte-Geneviève (10 Place du Panthéon). Tutaj Maria przychodziła studiować. Był to nie lada wyczyn, gdyż w tamtym czasie kobietom wstęp na teren biblioteki był wzbroniony. Skłodowskiej udało się jednak uzyskać specjalne zezwolenie. Budowa biblioteki projektu Henriego Labrouste’a została ukończona w połowie XIX wieku. Był to innowatorski styl – priorytetem było funkcjonalność, którą następnie ubrano w piękną formę.

Biblioteka Sainte-Geneviève

Z zewnątrz budynek wydaje się dość prosty – prostokątna bryła, której trudno jest odciągnąć uwagę przechodniów od znajdującego się na przeciwko Panteonu (o którym piszę słów kilka poniżej). Jednak wnętrze skrywa prawdziwy diament – niesamowitą czytelnię z przepięknymi żeliwnymi ornamentami.

Biblioteka Sainte-Geneviève

Biblioteka Sainte-Geneviève – tu dotarłam idąc śladami Marii Skłodowskiej-Curie


Kilka porad dla tych, którzy chcieliby na własne oczy zobaczyć niesamowite wnętrze Biblioteki Sainte-Geneviève

Pomimo tego, że jest to biblioteka publiczna, nie można do niej ot tak wejść z ulicy by pozwiedzać. Jest to miejsce przeznaczone przede wszystkim dla studentów i użytkowników biblioteki, nie turystów. Dlatego też zwykłym zwiedzającym umożliwia się wejście tylko w ściśle sprecyzowanym czasie – między 9 a 10 rano. W dodatku na zwiedzanie trzeba się wcześniej umówić poprzez wysłanie maila na adres – BsgMail@univ-paris3.fr (nie trzeba znać języka francuskiego, można pisać w języku angielskim). Wystarczy wspomnieć kiedy będziecie w Paryżu i czy możliwe byłoby wtedy zwiedzenie biblioteki. Może się to wydać niepotrzebnym utrudnieniem, ale zapewniam Was, że zdecydowanie warto! Moim zdaniem, dodaje to dodatkowego uroku. Po pierwsze, nie będziecie się przeciskać przez tłum innych turystów (co jest zdecydowanie rzadkością w Paryżu), po drugie, czujecie się jakbyście odkryli niesamowity ukryty skarb. Tego dnia byłam jedynym zwiedzającym. Towarzyszyła mi przemiła przewodniczka Faustine, która opowiadała o historii budynku oraz zaprowadziła na drugie piętro czytelni skąd można robić najlepsze zdjęcia. O możliwości zwiedzenia biblioteki Sainte-Geneviève dowiedziałam się z blogu Paris Adele, który gorąco polecam. Znajdziecie tam wiele cennych porad dotyczących zwiedzania Paryża.

    Podsumowując kwestię zwiedzania Biblioteki Sainte-Geneviève:

  1. napiszcie maila na adres BsgMail@univ-paris3.fr, aby umówić się na wizytę
  2. zwiedzanie odbywa się między 9 i 10 rano
  3. wstęp jest darmowy
  4. miejcie przy sobie dokument tożsamości

Po wyjściu z biblioteki udałam się do Panteonu. To dopiero jest budynek! Pierwotnie funkcjonował jako kościół, obecnie jest to mauzoleum w którym pochowane są znamienite osobistości Francji – m.in. Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, Victor Hugo, Émile Zola. I właśnie w takim towarzystwie pochowana jest nasza Maria Skłodowska-Curie. Leży ona w krypcie obok swojego ukochanego męża (a właściwie tuż nad nim technicznie rzecz ujmując). Maria jest jedną z dwóch kobiet pochowanych w Panteonie (pierwszą była Sophie Berthelot pochowana w 1907 roku), ale za to jedyną, która znajduje się tam za własne zasługi.

Pantheon in Paris

Panteon otwierany jest dla zwiedzających od godziny 10 rano i wstęp kosztuje 9 euro. Pierwsze kroki w środku dawnej świątyni kierują nas do nawy głównej, która poraża swoim okazałym pięknem. Ponieważ nie jest to funkcjonujący kościół, ławki dla wiernych zostały usunięte, co jeszcze bardziej otworzyło całą przestrzeń.

Pantheon in Paris

Kiedy już minie pierwsze oszołomienie i zdążymy nacieszyć oczy wspaniałym wnętrzem, można udać się do podziemi. Tam czeka nas mały labirynt korytarzy i przejść w którym znajdują się wspomniane krypty. Pomocna jest cyfrowa mapa znajdująca się w pierwszym pomieszczeniu, jeśli planujemy znaleźć konkretną osobę.

Pantheon in Paris, crypts

Prosto, w lewo czy w prawo? Byle tylko się nie zgubić